ºÚÁϸ£ÀûÍø

Terugkijkend ziet Valentina Bonito de stappen die ze heeft gezet, maar vooral de mensen die haar hebben gevormd, veranderd en gemaakt tot de vrouw die ze nu is. Als jonge studente waagde ze zich ooit vanuit Italië naar het buitenland, promoveerde ze aan de ºÚÁϸ£ÀûÍø, stapte ze over naar ASML en vestigde ze zich twee jaar geleden weer in San Diego, de stad waar ze ooit hoopte terug te keren. Haar drang naar verandering en haar verlangen naar avontuur zijn de rode draad en het doel dat ze altijd voor ogen had: een onafhankelijke vrouw worden.

Soms spring je op een rijdende trein en weet je niet precies waar die je naartoe brengt. Maar als je terugkijkt, zie je duidelijk de momenten die je hele leven hebben veranderd, zegt ze vanuit het zonnige San Diego. Twee jaar geleden vestigde Valentina zich met haar man in de Zuid-Californische stad waar ze lang geleden als jonge studente een zomercursus engineering had gevolgd. Ze noemt deze periode een van de belangrijkste keerpunten in haar leven en een van de belangrijkste redenen om hier terug te keren. Voor het eerst moest ik voor mezelf zorgen, en dat in een vreemd land. Alles was nieuw voor me: de lange vlucht, het onbekende land, de taal, de cultuur, het leven op de campus. Hier ervoer ik voor het eerst dat ik heel goed in mijn eentje een goed leven kon leiden. Deze periode was levensveranderend; alle mogelijkheden lagen voor me open. Het was spannend en gaf me kracht. En toen de cursus was afgelopen, besloot ik: ik kom hier ooit terug.

Grote invloed

Met haar hernieuwde zelfvertrouwen durfde ze nieuwe stappen te zetten. Stappen die haar, via een omweg als onderzoeker bij Philips Research in Eindhoven, naar de ºÚÁϸ£ÀûÍø brachten, waar ze nu promoveert aan de faculteit Biomedische Technologie. Tijdens haar onderzoek naar menselijke weefseltechnologie beschouwde ze zichzelf als zeer gelukkig met begeleiders als prof. en voormalig rector Frank Baaijens, prof. Carlijn Bouten en universitair hoofddocent Anthal Smits. Drie mensen die een grote invloed hebben gehad op haar leven en carrière. Ja, zegt ze, dit trio heeft mijn leven ingrijpend veranderd.

Leiderschap

Zij hebben mij eerst geleerd hoe ik een wetenschapper moest zijn – niet alleen aan de werkbank, maar ook in mijn manier van denken, beslissen en optreden: nieuwsgierigheid voorop, integriteit boven gemak en authenticiteit. Ze hebben me ook geleerd wat leiderschap inhoudt: anderen vertrouwen en stimuleren, eer delen en bescheiden blijven. Ze hebben een echt gevoel van gemeenschap en verbondenheid gecreëerd, wat naar mijn mening net zo belangrijk is voor het succes van een doctoraat als wetenschappelijke resultaten. Toen ik mijn doctoraat afrondde, dacht ik dat leiders en culturen als deze vanzelfsprekend waren; pas toen ik weg was, besefte ik hoe moeilijk ze te vinden zijn.

Wetenschap en wetenschapscommunicatie

Volgens haar waren de levenslessen die ze van hen leerde minstens even waardevol als de professionele kennis. Ze hielpen haar begrijpen dat het geen probleem is om niet één enkele passie of een rechtlijnig carrièrepad te hebben. Op dat moment worstelde ik met het feit dat ik evenzeer gefascineerd was door ge e wetenschap als door wetenschapscommunicatie. Zij waren de eersten die me steunden toen ik de weg van de wetenschapscommunicatie wilde inslaan. Ik besloot om mijn capaciteiten eerst op een veilige manier te testen door vrijwilligerswerk te doen op het gebied van wetenschaps- en technologiecommunicatie voor onder andere TEDx, Pint of Science, de Dutch Technology Week en de Dutch Design Week. Schrijven, dat al een groot deel van mijn laatste jaren als promovendus in beslag nam, werd mijn grootste obsessie buiten kantoor: columns, nieuwsartikelen, artikelen voor wetenschappelijke tijdschriften voor leken en gespecialiseerde doelgroepen, scripts voor podcasts en lokale radiozenders, noem maar op.

Eeuwig dankbaar

Wat begon als een passie, werd al snel haar fulltime baan. Ik kreeg eerst een parttime baan aangeboden als communicatiemedewerker voor de afdeling Biomedische Wetenschappen en direct nadat ik mijn doctoraat had behaald, als mediarelatiespecialist bij de persdienst van de ºÚÁϸ£ÀûÍø. Ik ben iedereen die me in die tijd heeft geholpen eeuwig dankbaar voor het vertrouwen en de kansen die ze me hebben gegeven om te doen wat ik wilde doen. Dat waren weer belangrijke en beslissende momenten in mijn leven, herinnert ze zich. 

Amerikaans avontuur

Ze ging op avontuur toen ze de kans kreeg om bij ASML te gaan werken, dit keer in de VS, nadat ze eerder een andere functie bij hetzelfde bedrijf in Veldhoven had bekleed. Dit keer was het aanbod onweerstaanbaar, omdat het een baan was in San Diego, de stad waar ze altijd al naar terug had willen keren. Nu, als hoofd van ASML US Private-Public Partnerships for Innovation, zet ze samenwerkingsverbanden op tussen ASML en universiteiten, onderzoeksinstituten, nationale laboratoria en overheidsinstanties in de VS. Deze partnerschappen richten zich op disruptieve innovatie en langetermijntechnologieën waarvoor ASML zelf (nog) niet of slechts gedeeltelijk over de kennis, expertise of tijd beschikt.

Bruggen bouwen

Haar werk bestaat uit het opzetten van de strategie voor deze partnerschappen, in lijn met de zakelijke prioriteiten van ASML, en het vinden van strategische partners, het opzetten en begeleiden van gezamenlijke onderzoeksprojecten. Ze leidt en coördineert een gezamenlijke inspanning van honderden, onder andere ingenieurs, wetenschappers, projectleiders, juridische en intellectuele eigendomsexperts verspreid over de verschillende ASML R&D-locaties aan de oost- en westkust. Maar als iemand haar op een feestje vraagt wat ze doet, zegt ze dat ze bruggen bouwt tussen individuen naar een disruptieve toekomst. Ze voegt er met een glimlach aan toe: Een idee, hoe briljant ook, leidt niet tot echte verandering als je het alleen probeert te realiseren. Innovatie ontstaat pas wanneer de juiste mensen met elkaar in contact komen en samenwerken.

Van ganser harte

Op de vraag of ze erin geslaagd is haar jeugddroom om een onafhankelijke vrouw te worden te verwezenlijken, kan ze volmondig ja antwoorden. Mijn ouders hebben hier enorm aan bijgedragen door me veel aan te moedigen. Maar ik ben ook alle mensen die mijn leven hebben veranderd en me hebben geholpen om te komen waar ik nu ben, erg dankbaar: leraren, mentoren en rolmodellen, voormalige managers en leiders. Dus ja, ik denk dat ik mijn droom heb verwezenlijkt en daar ben ik trots op. Mijn familie is natuurlijk blij dat ik mijn doel heb bereikt, maar ook minder blij omdat het betekent dat ik ver weg woon.

Skyline van San Diego

De mooiste illustratie van haar drang naar avontuur en onafhankelijkheid symboliseert de locatie waar zij en haar man hun trouwdag vierden. Lang geleden had ik nooit kunnen bedenken dat ik hier weer zo'n belangrijk moment in mijn leven zou meemaken. Vanwege alle prachtige locaties hebben we ervoor gekozen om te trouwen met uitzicht op de skyline van San Diego.