In dit onderzoek wordt gekeken naar hoe leerlingen kunnen worden gemotiveerd om PGP鈥揟, een havo-praktijkprogramma voor technologie en programmeren, te kiezen. Leerlingen bleken niet goed te weten wat PGP鈥揟 inhoudt. Daarnaast hadden zij nog weinig praktische en positieve ervaring met techniek. Voor het eindontwerp is gekeken naar het aansluiten van de opdracht met een bedrijf en het motiveren met behulp van competentie, autonomie en relatie Ryan en Deci, 2000. Daarnaast is gekeken naar de bruikbaarheid van het ontwerp, zowel als de gebruikte robots hiervoor. Hieruit is een kettingreactie voortgekomen, waarin leerlingen verschillende opdrachten kiezen welke op elkaar aansluiten om een systeem te vormen aan het einde van de les. Hierin zitten de ontwerpkeuzes verwerkt die voort zijn gekomen uit de literatuur. Het eindproduct is met interviews, enqu锚tes en observaties geanalyseerd, waarna kwantitatieve data-analyse is gedaan, zowel als een thematische analyse van de kwalitatieve data. Het koppelen van de opdracht aan bedrijven leek geen positieve invloed te hebben op de leerlingen, waarschijnlijk omdat de gekozen bedrijven ver van de belevingswereld van de leerlingen afstonden. Door duidelijke posters en scaffolding van de docenten hadden de leerlingen aan het einde van de lessen allemaal een afgeronde opdracht en daarmee een succeservaring. De leerlingen ervoeren niet allemaal dat zij konden kiezen wat ze leuk vonden binnen de opdrachten, waarschijnlijk vanwege de manier van groepsvorming, wat ervoor zorgde dat niet iedereen kon kiezen voor de opdracht die hen het interessants leek. De analyse liet daarnaast zien dat de gebruikt robot nog limitaties heeft in de volledige bruikbaarheid voor de leerlingen. Daarnaast was de les bruikbaar om binnen twee uur te geven en is er de mogelijkheid dat deze les kan worden uitgebreid tot een langere leerlijn.