黑料福利网

In een menigte ken je meestal niemand. Iedereen is een vreemde voor elkaar. Maar er is nog weinig onderzoek gedaan naar hoe deze onbekenden elkaars keuzes be茂nvloeden.

Ziqi Wang en Federico Toschi van de faculteit Toegepaste Natuurkunde en Science Education, samen met Alessandro Gabbana van de Universiteit van Ferrara in Itali毛, onderzochten dit op station Eindhoven Centraal. Ze wilden weten hoe onbekenden invloed hebben op de keuzes die mensen maken wanneer ze in een menigte lopen.

鈥淢et speciale sensoren boven het perron verzamelden we drie jaar lang gegevens over hoe mensen lopen, van maart 2021 tot maart 2024,鈥� vertelt Toschi. 鈥淚n totaal ging het om ongeveer 30 miljoen looproutes. Het ging om mensen die uit de trein stapten en mensen die op het perron wachtten. Voor dit onderzoek werkten we samen met ProRail. Dat doen we vaker bij studies over voetgangersstromen op Eindhoven Centraal.鈥�

Toschi doet al langer onderzoek naar hoe mensen zich bewegen in een menigte. In 2021 won hij samen met anderen de Ig Nobelprijs voor natuurkunde. Deze prijs kregen ze voor onderzoek naar de manier waarop voetgangers afstand van elkaar houden.

Keuzes van voetgangers op perron 4

Niet alle dertig miljoen loopbewegingen zijn meegenomen in het onderzoek. 鈥淰oor deze studie waren we maar in 茅茅n specifieke groep voetgangers ge茂nteresseerd,鈥� zegt Wang. 鈥淲e keken alleen naar reizigers die uit de trein stapten op perron 4, vlak bij een kiosk op het perron. Daarna onderzochten we welke route deze reizigers kozen rond de kiosk, en hoe hun keuze werd be茂nvloed door onbekenden die v贸贸r hen liepen.鈥�

Na deze selectie hielden de onderzoekers ongeveer 100.000 reizigers over. Deze mensen stapten uit in de deuropeningen vlak bij de kiosk en moesten vervolgens kiezen tussen twee routes: Route A of Route B. Hoe druk het was op de routes hing af van de deurzone waar mensen uitstapten.

鈥淲anneer reizigers uitstappen bij zone L3, gebruiken ze beide routes ongeveer evenveel,鈥� zegt Toschi. 鈥淒at komt doordat beide routes ongeveer even lang zijn. Maar het blijft een echte situatie in een druk station. Daardoor kunnen veel dingen invloed hebben: wat reizigers kunnen zien, of ze het station goed kennen, of dat ze haast hebben. Doordat we zo veel gegevens hebben en ons op drie deurzones hebben gericht, worden deze verschillen kleiner en kunnen we betere conclusies trekken.鈥�

鈥淲anneer reizigers uitstappen bij zone L3, gebruiken ze beide routes ongeveer even vaak, omdat de routes ongeveer even lang zijn,鈥� zegt Toschi. 鈥淢aar het blijft een situatie in de echte wereld. Daardoor kunnen veel dingen invloed hebben, zoals wat reizigers kunnen zien, of ze het station goed kennen, of dat ze haast hebben. Doordat we heel veel gegevens hebben en ons richten op drie deuropeningen, worden deze effecten kleiner.鈥�

Invloed van de onbekende

Hoe wisten de onderzoekers of reizigers elkaar niet kenden en geen groep vormden?

鈥淲e ontwikkelden een wiskundige methode om groepen te herkennen,鈥� zegt Wang. 鈥淲e keken hoe dicht mensen bij elkaar liepen en of ze dezelfde snelheid en richting hadden. De meeste gevonden groepen bestonden uit twee personen: 茅茅n persoon die leidde en 茅茅n die volgde.鈥�

Toen de groepen eenmaal waren herkend, gingen de onderzoekers kijken naar interacties tussen onbekenden. De resultaten verrasten hen. 鈥淲e hadden niet verwacht dat reizigers zo sterk de neiging hebben om de persoon v贸贸r hen te volgen, vooral wanneer ze die persoon helemaal niet kennen,鈥� zegt Toschi.

Om de resultaten van station Eindhoven Centraal te controleren, maakten de onderzoekers een computermodel. Dit model liet zien dat mensen inderdaad vaak het pad volgen van onbekenden die voor hen lopen.

Voor Wang was het bijzonder om drie jaar aan menselijk gedrag terug te zien in duidelijke patronen. 鈥淒it was de eerste keer dat ik gegevens onderzocht over hoe mensen zich bewegen. Het 鈥榲olgen鈥憊an鈥憃nbekenden鈥慹ffect鈥� liet zien dat menigten op het station niet altijd logisch of effici毛nt handelen.鈥�

Lawines!

Door de ontdekking dat onbekenden elkaar volgen, wilden de onderzoekers weten of deze keuzes in groepjes voorkomen. Simpel gezegd: als 茅茅n persoon een onbekende volgt, wordt die persoon dan op zijn beurt ook weer gevolgd door een onbekende? En hoe groot zijn deze zogenoemde 鈥渒euze鈥憀awines鈥�?

鈥淲e waren benieuwd of de keuze van 茅茅n persoon om route B te nemen een soort lawine kon veroorzaken,鈥� zegt Toschi. 鈥淚n mijn onderzoeksgroep bestuderen we vergelijkbare effecten, zoals hoe bewegingen in dichte vloeistoffen leiden tot plotselinge veranderingen, net als bij kleine aardbevingen. Dus we vinden het leuk om de 鈥榥atuurkunde van lawines鈥� te onderzoeken!鈥�
Uit de analyse van de gegevens bleek dat als 茅茅n reiziger voor Route B koos, andere reizigers daarna vaker ook Route B kozen.
鈥淗et was verrassend 茅n spannend om deze 鈥榣awines鈥� in de data terug te zien,鈥� zegt Wang.

Dit onderzoek laat niet alleen zien hoe mensen op onbekenden reageren in een menigte, maar kan in de toekomst ook helpen bij het ontwerpen van veiligere stations en looproutes, en bij het monitoren en sturen van drukte in realtime.

Publicatiedetails

Z. Wang, A. Gabbana, & F. Toschi, Avalanches of choice: How stranger-to-stranger interactions shape crowd dynamics, Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 123 (8) e2528167123,  (2026).