Experimenteel fysicus Rianne Lous is deeltjesdirigent: ‘Ik wil atomen kunnen beheersen’
Met haar zelfgebouwde quantumsimulator bootst Rianne Lous de echte wereld na. Ze laat zien dat quantum geen abstracte magie is, maar juist een tool waarmee je kunt spelen.
Wanneer een orkest een muziekstuk speelt, zorgt de dirigent ervoor dat de bandleden op het juiste moment hun mooiste tonen ten gehore kunnen brengen. Rianne Lous is zo’n dirigent. Haar orkest bestaat echter niet uit muzikanten met instrumenten, maar uit atomen. Lous is een deeltjesdirigent. Met haar fundamentele onderzoek leert ze hoe atomen samen spelen, als bouwstenen van materie.
Interview: Michelle Wijma
“Ik wil atomen kunnen beheersen”, vertelt de experimenteel fysicus vastberaden. Rianne Lous is universitair docent in de Coherence and Quantum Technology-groep van de faculteit Applied Physics and Science Education. “Atomen zijn geweldig. Het zijn de bouwstenen van de wereld en we kunnen er gewoon mee spelen hier in het lab.”
Spelen en ontdekken. Dat is wat Lous het liefst doet. “Ik wil begrijpen waarom dingen zijn zoals ze zijn.” Haar onderzoek is onderdeel van de eerste fundamentele stappen voor een nieuwe richting binnen haar vakgebied. “Alles draait om leren hoe complexere atomen met elkaar praten en onze wereld opbouwen.”
Als je atomen beheerst, kun je de wereld nabootsen en bestuderen. Met die atomen kun je dan quantumcomputers en -sensoren bouwen, maar dan moet je ze wel begrijpen. Eerst dirigeren, dan de rest.
Aan de knoppen draaien
Om deeltjesdirigent te worden, moet je om te beginnen naar je atomen kunnen ‘luisteren’. Je moet ze waarnemen. Daarvoor bouwt Lous een afgesloten systeem, een vat vol deeltjes, waarmee ze metingen kan doen: een quantumsimulator.
Ze noemt haar project SIntAQS: Sensing Interactions in Atomic Quantum Systems. SIntAQS hoort geen muzieknoten, maar meet interacties tussen atomen. Denk bijvoorbeeld aan afstoten en aantrekken, energie opnemen en afstaan en verstrengeld zijn met elkaar.
Figuurlijke draaiknop
“Eerst moet SIntAQS de atoominteracties waarnemen op een specifiek moment en onder gecontroleerde omstandigheden”, legt de fysicus uit. “Zodra dat is gelukt, weten we de mogelijkheden van ons systeem. Er verschijnt een figuurlijke draaiknop.”
Hoe meer je leert over je systeem, hoe meer je aan de knoppen kunt draaien en de atomen kunt laten doen wat jij wil.
Experimenteel fysicus Rianne Lous
Die knop is Lous’ dirigeerstok. Ze kan haar atomen ermee bespelen. “Stel je twee magneten voor. De afstand tussen de magneten bepaalt hoe hard ze aan elkaar trekken. Met de draaiknop veranderen we de afstand. Het trekken wordt dan sterker of zwakker. De knop geeft ons dus invloed op de atoominteracties.”
Het is geweldig om op die manier controle te hebben over de deeltjes, vertelt Lous. “Hoe meer je leert over je systeem, hoe meer je aan de knoppen kunt draaien en de atomen kunt laten doen wat jij wil.”
Leeg lab
In de zomer van 2022 startte Lous met SIntAQS. Eén probleem: ze had geen lab. “Het Qubit-gebouw waar we nu zitten, was nog niet af”, vertelt de onderzoeker. Pas een half jaar nadat haar eerste PhD-kandidaat was gestart, konden ze hun lab gaan bouwen. “De ruimte was helemaal leeg. Van bureaustoelen en monitoren tot alle kabeltjes en simulatoronderdelen; we mochten alles zelf bepalen.”
Vervelend? Integendeel. Lous: “Het is juist heel gaaf om je eigen idee vanaf nul te verwezenlijken. Dat ik daarbij mag samenwerken met studenten en promovendi maakt het nog leuker.” Tot nu toe bouwden er acht studenten en twee PhD-kandidaten mee aan SIntAQS. “Daar ben ik hartstikke trots op. We doen het echt samen.”
SIntAQS is Lous’ spreekwoordelijke baby. De wetenschapper lacht bij dat besef. “Op dit moment zit de simulator in een hardnekkige peuterfase. Ontwikkelingen volgen elkaar snel op, maar gaan wel gepaard met driftbuien.”
Voor een quantumsimulator zet je niet zomaar even een opstelling op papier. Lous: “Je bent continu problemen aan het oplossen, ofwel aan het debuggen. Er ging bijvoorbeeld een laser stuk en we hadden gedoe met de luchtvochtigheid. Soms moeten we maanden op nieuwe onderdelen wachten, want die worden speciaal gemaakt.”
Op dit moment zit de simulator in een hardnekkige peuterfase.
Experimenteel fysicus Rianne Lous
Lous geeft haar experimentele houding graag door aan de studenten aan wie ze lesgeeft. “Quantummechanica wordt vaak als iets abstracts of zelfs magisch gezien”, zegt ze.
“De waarheid is dat we er juist van alles mee kunnen. Met onze kennis van atomen en quantummechanica bouwen bedrijven nu quantumcomputers en -sensoren, bijvoorbeeld , waarmee met enorme precisie zwaartekracht wordt gemeten. Dat is er zo gaaf aan.”
Daarom gebruikt de fysicus haar colleges om studenten een gereedschapskist aan te reiken. “Die zit vol met toepasbare quantumtools. Ik zeg tegen ze: kies maar een tool en ga ermee aan de slag. Probeer dingen uit en kijk waar het je brengt.”
Quantummechanica wordt vaak als iets abstracts of zelfs magisch gezien, maar we kunnen er juist van alles mee.
Experimenteel fysicus Rianne Lous
De truc van een experimenteel leven leiden, is om ook te leren luisteren naar resultaten die je vertellen wat níet resoneert, aldus Lous. “Daar wil ik zelf graag beter in worden.” De wetenschapper heeft meer ideeën dan ze ooit kan omzetten in experimenten. “Ik wil focussen op een uitvoerbaar aantal en daar dan helemaal voor gaan.”
Rekenen met eiwitten
Naast SIntAQS ligt Lous’ focus momenteel bij het grootschalige Rydberg Atom Quantum Computing project. Onder leiding van hoogleraar Servaas Kokkelmans werkt een grote groep onderzoekers samen om een quantumcomputer te bouwen. Die wordt dan gekoppeld aan Quantum Inspire van TNO, Nederlands’ publieke quantumcomputerplatform in de cloud.
We willen in feite een zo goed mogelijke rekenmachine maken.
Experimenteel fysicus Rianne Lous
“We willen in feite een zo goed mogelijke rekenmachine maken”, vertelt Lous. De capaciteit van een quantumcomputer gaat ver voorbij die van een klassieke computer. Dat betekent dat je er complexere onderzoeksvragen mee kunt beantwoorden.
De onderzoekers hebben met name eiwitberekeningen in het vizier. Eiwitten zijn complexe moleculen met veel atomen. En al die deeltjes rollen en vouwen op verschillende manieren in elkaar.
“Als we de interacties in eiwitten weten te doorgronden, kunnen we eraan gaan rekenen en ze modelleren”, legt Lous uit. “Die kennis opent hopelijk deuren naar nieuwe geneesmiddelen en andere medische toepassingen.”
Doorbraak in toegankelijkheid
Van het eerste kabeltje tot de laatste debug. Alle stappen worden tijdens het project nauwkeurig doorlopen. Uiteindelijk moet de quantumcomputer voor iedereen beschikbaar worden. Lous: “Dan kan iedereen erop programmeren. Dat zou een technologische doorbraak zijn.”
Toegankelijkheid is cruciaal voor quantumtechnologie. Lous: “Hoe eerder je mensen bij dit soort ontwikkelingen betrekt, hoe eerder ze kunnen begrijpen wat er gebeurt.”
De keuzes die we als maatschappij maken, moeten niet worden gebaseerd op onwetendheid, vindt de fysicus. “We moeten juist keuzes maken op basis van zo open mogelijk gedeelde kennis.”
Want als wetenschap toegankelijk en divers is, kan iedereen er de vruchten van plukken. Daar zullen ook rotte appels tussen zitten, weet Lous. “Maar dat is geen reden om de boel af te sluiten. Het laat juist zien dat we moeten zorgen dat iedereen met nieuwe technologie kan omgaan en meebeslissen.”
Hebben alle mensen dan straks een quantumcomputer thuis? Lous: “Nee, daarvoor zijn dit type computers te ingewikkeld en de toepassingen nog te specifiek. Maar via de cloud kan iedereen de technologie wel eigen maken en straks benutten.” Geen complete orkesten in huiskamers dus, maar wel voor iedereen een dirigeerstok.
Uit onze strategie: over talent
Aan onze universiteit draait alles om talent – op elk niveau. Natuurlijk denken we aan studenten, maar evenzeer aan de bevlogen hoogleraren, creatieve onderzoekers, inspirerende docenten en toegewijde ondersteuners die samen het verschil maken. Onze onderzoekers zijn grensverleggend denkers, vaak out of the box, gedreven om met vernieuwende inzichten bij te dragen aan oplossingen voor de complexe maatschappelijke uitdagingen van vandaag en morgen. Wij zien het als onze taak om al dit talent te herkennen, te koesteren en te laten groeien. Zo geven we onze studenten én onderzoekers de ruimte en middelen om te excelleren.
Foto: Marieke de Lorijn
Mediacontact
Meer over onze strategie