Delen
Het verhaal van Michail Timanov over mentale gezondheid, ambitie en echte groei

‘Ik ging van Elon Musk willen worden naar gelukkig willen leven’

9 september 2025

Wellbeing-serie: de Bulgaarse bachelorstudent Computer Science Michail Timanov leerde beter naar zijn lichaam luisteren na een burn-out.

Michail
Michail Timanov luistert tegenwoordig beter naar zijn lichaam en sport veel. Foto: Bart van Overbeeke

Lang wilde Michail Timanov maar één ding: winnen. In sport, op school, in gamen. Die honger naar succes nam hij mee naar zijn studie aan de ϸ. Wat begon als een race naar de top, eindigde in een zware burn-out en angststoornissen, gevolgd door een lange weg terug. Maar terug is hij. Dit is het verhaal van Michail en hoe hij leerde dat echte kracht soms begint met durven stoppen.

De Bulgaarse Michail Timanov (23) had als kind maar één doel: winnen. In taekwondo, op school, met gamen. “Ik was scherp, gefocust, een high performer. Discipline zat in mijn bloed. Met gamen draaide ik mee in de Europese top bij World of Tanks. Mensen bewonderden me. Dat deed iets met mijn ego, ik voelde me onoverwinnelijk, als een god.”

“Toen ik naar de ϸ kwam, dacht ik: nu ga ik het maken in de echte wereld. Ik heb de focus, de discipline. Ik wilde slimmer worden dan ooit, de top bereiken — rijk worden. Ik was extreem ambitieus, wilde het brein én banksaldo hebben van Bill Gates en Elon Musk.”

Michail startte zijn bachelorstudie Computer Science aan de ϸ in de coronaperiode, en deed dat vanuit thuis in Bulgarije. “In mijn eerste jaar liep alles door elkaar. De universiteit, gamen, feesten, de vrijheid. Ik haalde mijn vakken niet, maar maakte me er nog niet druk om. Totdat mijn vader me in de zomer van 2020 eens goed aankeek en vroeg: ‘Wat wil je nou doen met je leven?’. Ik realiseerde me dat ik moest kiezen tussen gamen en het echte leven.”

Keerpunt

“Dat was een belangrijk keerpunt, want toen besloot ik vol voor mijn studie te gaan. Volle focus. Alleen maar studeren. Ik las alles wat los en vast zat: rakettechnologie, natuurkunde, chemie. Mijn brein werd een denkmachine. Ik visualiseerde steden op Mars, energieoplossingen, toekomstscenario’s. Dit deed ik drie tot vier uur per dag, ik deed concentratieoefeningen, slikte pillen om mijn mentale prestaties te verbeteren. Ik leefde meer en meer in mijn hoofd en minder in de realiteit van alledag.”

Leuke dingen doen met vrienden was er niet meer bij. “Ik vond dat ik afleiding moest kunnen weerstaan. Ik ging niet met mijn vrienden mee naar het strand of feestjes, duwde mijn sociale leven helemaal weg. Een paar zomers lang deed ik niets anders dan studeren en sporten, schoof mijn hele sociale leven aan de kant.”

Michail
Foto: Bart van Overbeeke

Ik las alles wat los en vast zat: raketwetenschap, natuurkunde, chemie.
Mijn brein werd een denkmachine.

Michail Timanov

Doorgaan zonder te luisteren

Die aanpak leek te werken voor Michail. “Ik haalde alles in, ‘crushte’ mijn tentamens. Maar na een jaar begon er iets te knagen. Op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik vastzat in mijn hoofd en gedachten. Dat mijn brein maar bleef doorrazen en dat ik een groot probleem had. Mijn lichaam en hoofd stuurden signalen, die ik negeerde. Ik kreeg angstige gedachten, voelde me somber. Het was alsof mijn ‘chimp’ — dat emotionele, impulsieve deel van je brein — begon te schreeuwen. Maar ik negeerde hem. Ik dacht: dit hoort erbij. Doorgaan.”

Dat doorgaan en niet luisteren naar zijn lijf, braken Michail uiteindelijk op. “In mijn derde jaar, aan het eind van een zomer waarin ik alleen maar had gestudeerd, brak ik. Ik kreeg paniekaanvallen, voelde me doelloos. De dood van mijn grootvader in die periode was de druppel. Alles voelde donker. Ik kon niet meer functioneren, was enorm bang en dacht dat ik binnen een paar maanden zou sterven.”

Schaamte en het begin van herstel

“Ik was altijd degene die zei: ‘Ik krijg geen burn-out, dat overkomt mij niet’. Maar het overkwam me wel, en daar schaamde ik me voor. In Bulgarije praten we niet echt over mentale gezondheid.” Michail moest veel overwinnen door toe te geven dat hij het niet goed ging met hem. “Ik stopte met studeren, deelde het verhaal van mijn strijd met mijn ouders en vrienden, en zocht hulp bij een psycholoog.”

“Dat was het begin van mijn herstel — en dat duurde lang: bijna drie jaar werkte ik aan mezelf. Mijn dagen waren gestructureerd rondom mijn herstel: slapen, sporten, mediteren, sociaal contact. Ik luister voortaan naar mijn lijf. Ik was niet langer die jongen die alles alleen wilde doen. Ik vroeg om hulp toen ik het hard nodig had. En ik leerde een belangrijke les: dat is geen teken van zwakte, maar juist van kracht!”

Om hulp vragen is geen teken van zwakte, maar juist van kracht.

Michail Timanov

Tips van Michail

● Zoek hulp. “Denk niet dat je alles zelf moet doen. Ga naar een psycholoog, therapeut, wie dan ook. Praat met je familie en vrienden, vertel waar je doorheen gaat. Ook als je denkt dat het wel meevalt. Want als het niet meevalt, ben je te laat.”

● Slaap. “Niet vijf, niet zes, maar acht uur per nacht. Word er een professional in.”

● Beweeg. “Kom in beweging door iets te doen waar je blij van wordt: snowboarden, dansen, zwemmen, yoga, wat dan ook. Beweging is helend.”

● Zoek verbinding. “Je sociale leven is net zo belangrijk als studeren, dat heb ik geleerd. Plan het en zet het in je agenda. Ga uit, dans, praat met onbekenden. Doe mee aan gezinsactiviteiten en maak nieuwe vrienden. Iedereen heeft mensen om zich heen nodig in zijn leven.”

Foto: Bart van Overbeeke

/

Terugkeer naar het leven

Beweging, weer verbinding zoeken met zijn lichaam en de natuur om hem heen, hielpen Michail enorm. “Ik ging snowboarden in de bergen, volgde danslessen, leerde nieuwe mensen kennen. In de zomer ging ik op vakantie met mijn familie en vrienden en leerde weer wat het is om gewoon plezier te maken samen. Gaandeweg kreeg ik weer vertrouwen in mezelf en werd ik kalmer.”

“Ik heb geleerd dat je de tijd moet nemen om beter te worden. Het helpt mij om daarbij dagelijks lichaamsbeweging te hebben.”

“En ik vond een nieuw doel: niet meer de slimste of rijkste willen zijn, maar gelukkig wakker worden. Energie hebben. Enthousiast zijn over het leven. Niet continu bezig zijn met ‘wat komt hierna’, maar leven in het nu. Mediteren helpt me daarbij — elke dag. Het is geen prestatiegericht doel, maar een manier om dichter bij mezelf te komen.”

Michail
Michail mediteert elke dag. Foto: Bart van Overbeeke

Misschien word ik geen Elon Musk meer. Maar ik word wel de beste versie van mezelf.

Michail Timanov

“Ik ben nu supergelukkig, zelfs als ik stress heb voor tentamens. Ik voel me weer een kind – ik doe leuke dingen. Ik probeer mijn weg te vinden in mijn leven, mijn studie, relaties. Ik wil positiviteit brengen in het leven van anderen.”

“Ik ben niet meer wie ik was. Mijn werkgeheugen is minder, mijn cognitieve capaciteiten ook. Ik ben een stuk dommer geworden, en minder georganiseerd, maar ik ben er blij mee. Misschien word ik geen Elon Musk meer. Maar ik word wel de beste versie van mezelf.”

Geschreven door

Brigit Span
(Corporate Storyteller)

Uit onze strategie: over wellbeing

Bij de ϸ doen mensen er toe. Met onze vier kernwaarden Curious, Open, Respectful and Responsible zijn we een community waar we een persoonlijke, gastvrije en levendige omgeving creëren die individuen en groepen in staat stelt professioneel en persoonlijk te groeien. Welzijn is een belangrijk onderdeel hiervan en daarom een van de belangrijkste strategische prioriteiten van de ϸ. Het welzijn van onze studenten en medewerkers hangt niet alleen samen met hun sociale omgeving en het gevoel onderdeel te zijn van onze community, maar helpt ze ook om te kunnen functioneren en te presteren op andere gebieden, zoals studie en werk.

Wellbeing valt in onze Strategie 2030 onder het thema Resilience.

/

Meer verhalen uit de wellbeing-serie

Meer over onze strategie

Blijf ons volgen